Το επιτραπέζιο των ΚΑΛΩΝ ΤΡΟΠΩΝ

  

 Ο Φρεντ Αστέρ είχε πει κάποτε ότι η πιο δύσκολη δουλειά για τα παιδιά σήμερα είναι να μάθουν καλούς τρόπους χωρίς να τους βλέπουν πουθενά. Δεν μπορείς να ζητάς από ένα εξάχρονο να λέει «ευχαριστώ», «παρακαλώ» και «ορίστε» όταν δεν έχει ακούσει ποτέ κάποιον να χρησιμοποιεί αυτές τις λέξεις στην καθημερινότητά του. Ούτε μπορείς να το αναγκάσεις να τρώει με μαχαίρι και πιρούνι όταν σπάνια βλέπει πώς συμπεριφέρονται οι γονείς του στο φαγητό, αφού είναι ελάχιστες οι φορές πλέον που στα σπίτια στρώνεται «οικογενειακό τραπέζι». Αυτή η αλλαγή στην κουλτούρα της οικογενειακής ζωής τα τελευταία χρόνια έχει περιορίσει αντίστοιχα και τις μεθόδους διαπαιδαγώγησης. Όσο δύσκολες κι αν έχουν γίνει οι συνθήκες, όμως, οι καλοί τρόποι πρέπει να διδάσκονται όσο ακόμα τα παιδιά είναι ακόμα μικρά και μάλιστα ως έκφραση όχι τυπολατρίας ,αλλά τριών θεμελιωδών αξιών: του σεβασμού, της ειλικρίνειας και της κατανόησης για τους άλλους. 

Αν χρησιμοποιήσουμε παραδείγματα από την καθημερινότητα, αποφεύγοντας τις γενικότητες, θα είναι πολύ πιο εύκολο για το παιδί να κατανοήσει τη σημασία τους. 

1. Όταν συναντιούνται άνθρωποι που γνωρίζονται πρέπει να χαιρετιούνται. Ο χαιρετισμός είναι στην ουσία μια ευχή: ευχόμαστε στο συνάνθρωπό μας να έχει μια καλή μέρα ή ένα καλό βράδυ. Αρκεί να τον κοιτάξουμε στα μάτια και να πούμε μόνο ένα «γεια». το να μην τον κοιτάξουμε και να μην πούμε τίποτα είναι σαν να μην του ευχόμαστε τίποτα καλό κι αυτό δεν είναι ευγενικό.
2. Μπορούμε να δείχνουμε αντικείμενα με το δάχτυλο, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν δείχνουμε ανθρώπους. Δεν είναι ευγενικό να φερόμαστε σε έναν άνθρωπο σαν να είναι αντικείμενο.
3.  Δεν κοροϊδεύουμε ποτέ κανέναν εξαιτίας της εμφάνισης, της εθνικότητας, των γνώσεων ή των ικανοτήτων του. Οι άνθρωποι είμαστε όλοι διαφορετικοί μεταξύ μας. Αυτό κάνει τον καθένα μας ξεχωριστό και τον κόσμο μας πολύχρωμο και όμορφο.
4. Όταν είμαστε στο μετρό ή στο λεωφορείο, προσφέρουμε τη θέση μας σε κάποιον που την έχει περισσότερη ανάγκη (για παράδειγμα, σ’ έναν άρρωστο, σ’ έναν ηλικιωμένο ή σε μια έγκυο γυναίκα). Το ίδιο κάνουμε και όταν περιμένουμε στην ουρά. Είναι ωραίο να προσφέρουμε ανακούφιση και βοήθεια στους άλλους όποτε μπορούμε.

 Ένα επιτραπέζιο παιχνίδι που θα απαντήσουμε εμείς τους καλούς τρόπους. Παίξε και τερμάτισε πρώτος άμα ξέρεις όλους τους κανόνες σωστής συμπεριφοράς. ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!       

ΤΕΛΟΣ        ⇑
ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΜΙΛΑΕΙ
ΟΤΑΝ ΒΗΧΟΥΜΕ                 'Η ΦΤΕΡΝΙΖΟΜΑΣΤΕ
ΟΤΑΝ         ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ     ΒΟΗΘΕΙΑ
ΟΤΑΝ ΣΥΣΤΗΝΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ
ΟΤΑΝ ΚΑΝΩ ΚΑΠΟΙΟ ΛΑΘΟΣ	ΟΤΑΝ ΣΥΖΗΤΑΝΕ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ	ΧΤΥΠΑ Η             ΠΟΡΤΑ	ΑΡΧΗ 👈   ⇑

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ 

1.Χτυπά η πόρτα : Παρακαλώ; Ποιος είναι;

2. Όταν συζητάνε οι μεγάλοι : Συγγνώμη μπορώ να διακόψω;

3. Όταν κάνω κάποιο λάθος : Συγγνώμη, δε το ήθελα, κατά λάθος! Καλύτερα να πω την αλήθεια και να νιώσω καλά, παρά να το κρύψω και να πω ψέμματα. Άλλωστε όλοι κάνουμε λάθη. Και απ' αυτά μαθαίνουμε και γινόμαστε καλύτεροι.

4. Όταν συστηνόμαστε σε κάποιον : Είμαι ο/η.....Χάρηκα για την γνωριμία.

5. Όταν χρειαζόμαστε βοήθεια : Μπορείς σε παρακαλώ να με βοηθήσεις;

6. Όταν βήχουμε ή φτερνιζόμαστε : Καλύπτουμε πάντα το στόμα μας είτε με το χέρι μας είτε με τον αγκώνα μας .

7. Όταν κάποιος μας μιλάει : Τον ακούμε προσεκτικά και είμαστε ευγενικοί. 

ΚΙ ΑΣ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ!

Οι καλοί τρόποι μεγαλώνουν ευτυχισμένα παιδιά!!

Άρτεμις Συροπούλου,

ΤΕ Βρεφονηπιοκόμος