Παιδί και εκπαίδευση

                                       Όταν το παιδί κάνει κάτι που δεν αρέσει στον γονέα ή ΔΕΝ κάνει κάτι που επιθυμεί ο γονέας: ΜΗΝ:  Ασκείτε κριτική και μην προσβάλλετε το παιδί. Κατηγορείτε, μέμφεστε, κρίνετε  <<Ποιος έκανε χάλια τη κουζίνα;>> <<Το δωμάτιο σου είναι ακατάστατο>>   Λέτε <<συνέχεια>>, ούτε <<ποτέ δεν>>. <<Ποτέ δε συμμαζεύεις το δωμάτιο σου>>. <<Συνέχεια μαλώνετε με την αδερφή σου.>> Χρησιμοποιείτε σαρκασμό <<Πολύ έξυπνο αυτό που έκανες>>. <<Τι καταπληκτική ιδέα να βγεις έξω χωρίς το παλτό σου μια τόσο κρύα μέρα.>> Απειλείτε <<Αν δε σταματήσεις αμέσως τώρα, δε θα βγεις για ένα μήνα>>. Διατάζετε <<Μάζεψε το παλτό σου αμέσως τώρα>>. ΕΝΘΑΡΡΥΝΕΤΕ το παιδί να συνεργαστεί:    ...

Το σημαντικότερο είναι να μπείτε στο παιχνίδι τους.  -Υποδυθείτε ρόλους στο φανταστικό τους παιχνίδι(γιατρός,δάσκαλος,νοσοκομείο,κομμωτήριο,κ.α) -Μιλήστε για τη μέρα τους στο σχολείο. -Βάλτε τα παιδιά να απαντούν στις ερωτήσεις τους. -Μιλήστε για τα ενδιαφέροντα τους. -Χρησιμοποιείστε οδηγίες από κάποιο βιβλίο και κάντε κατασκευές, συναρμολογήστε ένα παιχνίδι,μαγειρέψτε κάτι. -Γράψτε τα παραμύθια που διηγούνται από μόνα τους και διαβάστε τα μετά μαζί. -Συζητήστε για τον συγγραφέα,για το εξώφυλλο, αλλα και για το περιεχόμενο του βιβλίου.Κάντε του ερωτήσεις,(τι δείχνει στην εικόνα,περιέγραψε μου το χαρακτήρα που σου άρεσε,εσύ τι θα έκανες στη θέση του ήρωα;)Δώστε συνέχεια στο παραμύθι-τι πιστεύεις θα γινόταν μετά;- Δώστε το δικό σας τέλος. -Παίξτε παιχνίδια που καλλιεργούν τη μνήμη,τη φαντασία(domino,σκάκι,puzzle,κ.α). Επιμέλεια:Άρτεμις Συροπούλου ΤΕ Βρεφονηπιοκόμος

1) Κάντε τα μαθήματα πράξη . Π.χ το μάθημα γεωγραφίας μπορεί να γίνει παιχνίδι με το χάρτη, η ορθογραφία μπορεί να γίνει παίζοντας με το κουτί των λέξεων, οι λέξεις να είναι σε καρτέλες, κ.α. 2) Παίξτε εκπαιδευτικά παιχνίδια .Αυτοσχεδιάστε τα δικά σας με αντικείμενα που έχετε στο σπίτι. Φτιάξτε κολλάζ από φασόλια, κοχύλια,παίξτε με τα μανταλάκια και ταυτόχρονα χρησιμοποιήστε και την αριθμητική-Προσθέτω,αφαιρώ μανταλάκι-.Φτιάξτε ιστορίες με εικόνες και κάντε το κολλάζ. 3) Ρωτήστε για τη γνώση και όχι για τους βαθμούς. Ρωτήστε το παιδί σας αν έμαθε κάτι στο σχολείο και τι είναι αυτό;Συζητήστε μαζί του,κάνοντάς του ερωτήσεις.Μην ενδιαφέρεστε για τους βαθμούς και τα τεστ.Δώστε βάση στην ουσιαστική μάθηση. 4) Βοηθήστε το παιδί στην οργάνωση .Μη του ετοιμάζετε τη τσάντα,ούτε το γραφείο του.Απλά δείξτε του.Μάθετε του να κρατάει σημειώσεις. 5) Το παιδί πρέπει να μάθει να πετυχαίνει για τον εαυτό του και όχι για σας.Δείξτε τη περηφάνεια σας και επιβραβεύστε ακόμα και τα μικρά κατορθ...

                                Οι ειδικές μαθησιακές δυσκολίες εκδηλώνονται με προβλήματα στην κατάκτηση βασικών δεξιοτήτων,όπως είναι η ορθογραφία , η γραφή , η ανάγνωση , η αριθμητική . Η πιο συνηθισμένη μαθησιακή δυσκολία είναι η δυσλεξία, στην οποία το παιδί δυσκολεύεται να επεξεργαστεί τον γραπτό λόγο και την ανάγνωση. Στην ανάγνωση το παιδί με δυσλεξία διαβάζει συλλαβιστά και αργά. <<Χάνει>> στο σημείο όπου βρίσκεται. <<Μαντεύει>> αφού διαβάσει ένα μέρος της λέξης, π.χ όμορφος αντί όροφος. Καθυστέρηση στην ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας. Αλλάζει τη σειρά των γραμμάτων ή των συλλαβών, π.χ τοσ αντί στο, φασάρι αντί σαφάρι. Έχει δυσκολίες στο να αντιγράφει, κυρίως από τον πίνακα. Μερικές στρατηγικές στήριξης του δυσλεκτικού παιδιού: Ορθογραφία: Χρησιμοποιήστε εικονογραφική μέθοδο, στην οποία το σχήμα του γράμματος που το παιδί δυσκολεύεται να απομνημονεύσει,...

                                            Όσο δέσιμο και να υπάρχει με τη μητέρα και το παιδί, σαν το δέσιμο του μπαμπά και της κόρης δεν έχει. Πάντα εμείς τα κορίτσια έχουμε το μπαμπά μας σαν το πρίγκιπα του παραμυθιού, ο βασιλιάς μας, ο ιππότης με το άλογο. Σήμερα, λοιπόν, θα γράψω για σένα μπαμπά μου.       Αγαπημένε μου μπαμπά,        '' Όσο και να μεγάλωσα, ακόμα θυμάμαι αυτά που μου έλεγες μικρή : 'όποιος σε πειράξει, θα έχει να κάνει μαζί μου'. Εσύ μου έμαθες τι θα πει δύναμη και θάρρος, να μη τα παρατάω ποτέ στα δύσκολα. Πάντα ήσουν, είσαι και θα είσαι δίπλα μου να μου δίνεις δύναμη και κουράγιο. Να μπορώ να προχωράω μπροστά με ήθος και αρχές. Μου δίδαξες να γελάω με τη ψυχή μου, να σέβομαι τον εαυτό μου και τους άλλους. Με έμαθες να έχω άποψη και να το στηρίζω με πάθος. Εσύ ήσουν αυτός που με έσπρωξες στον αθλητισμό και το αγάπ...

                                  Καίτη : Γεια σας παιδιά! Που να σας τα λέω! Σήμερα πήγα για ψώνια στην πόλη μαζί με τη μαμά μου. Όμως,  εκεί που στεκόμουνα και χάζευα την καινούργια μου κουκλίτσα, άκουσα μια φωνή: <<Καίτη, πρόσεχε το φανάρι! Δεν είναι ώρα για παιχνίδι, κινδυνεύεις από τα αυτοκίνητα>>. Γιώργο ς: Μήπως, μίλησε η μαμά σου; Καίτη : Όχι, όχι! Τη ρώτησα για να βεβαιωθώ αν είπε κάτι, αλλά δε είχε πει. Γιώργος :Τότε, ποιος μίλησε; Μήπως ήταν κανένα φάντασμα; Καίτη: Μα τι λες, Γιώργο! Αφού δεν υπάρχουν φαντάσματα! Κοίταξα δεξιά, κοίταξα αριστερά, τίποτα. Μετά, άκουσα την ίδια φωνή να λέει: <<Κοίτα εδώ ψηλά, στο φανάρι!>> Ναι! Ήταν το κόκκινο ανθρωπάκι. Γιώργος : Τι λες Καίτη; Άκουσες να μιλάει ο Σταμάτης; Είσαι πολύ τυχερή! Καίτη : Ναι, έτσι τον λένε! Πως το ξέρεις, όμως; Γιώργος: Το έχω ακούσει από τη μαμά. Κι από τη δασκάλα, πολλές φορές στο σχολείο. Π...

Αυτή που μας γέννησε, αυτή που μας πήρε για πρώτη φορά στην αγκαλιά της, αυτή που μας είχε 9 μήνες στη κοιλιά της, γι' αυτήν θα είμαστε πάντα ο κόσμος όλος και δεν είναι παρά μόνο η μαμά μας! Αξίζει να είναι μαμά, φίλη, αδερφή, κ.α. Τι κάνουμε όμως όταν το παιδί μας είναι στην εφηβεία και θέλει να εκμυστηρευτεί τα προσωπικά της και όχι μόνο; Σίγουρα η μαμά σου θα έχει να σου δώσει πιο έμπειρες συμβουλές από μια συνομήλικη φίλη σου, γιατί η μαμά ξέρει ένα δύο τρία πραγματάκια παραπάνω. Υπάρχει καλύτερη φίλη απ' αυτήν; 1. Πάντα είναι δίπλα σου και σε υπερασπίζεται. 2. Σας κάνει να νιώθετε ξεχωριστοί. 3. Είναι πρόθυμη να μοιραστεί το φαγητό μαζί σας. 4. Θα ακούσει τα προβλήματα σας και θα σας πει τη γνώμη της με ειλικρίνεια. 5. Έχετε κληρονομήσει τα μισά της γονίδια. 6. Νοιάζεται για εσάς. 7. Πάντα ανησυχεί αν είσαστε αρκετά ντυμένοι. Το κλασσικό τυπ 'Ζακέτα να πάρεις'. 8. Όπου και αν μένεις, θα σου στείλει το φαγητό με τάπερ (αχ, αυτό το τάπερ, πόση αγάπη...

    Τα κατοικίδια ζώα είναι πιθανότερο να δαγκώσουν τα παιδιά παρά κάποιον ενήλικο. Μετά από μια περίοδο γνωριμίας δυο ή τριών βδομάδων, το κατοικίδιο αγνοεί ή και διασκεδάζει με την παρουσία του βρέφους.Θυμηθείτε ότι την τελική ευθύνη για την ασφάλεια του παιδιού σας την εχετε εσείς όταν υπάρχει κοντά ζώο. 1)Αναζητήστε ήμερο κατοικίδιο. 2)Αντιμετωπίζετε το ζωάκι με ανθρωπιά, ώστε να απολαμβάνει την ανθρώπινη συντροφιά.Μην δένεται για παράδειγμα το σκύλο με αλυσίδα ή σκοινί, γιατί ο υπερβολικός περιορισμός τον κάει ανήσυχο και επιθετικό. 3)Ποτέ μην αφήνετε το μικρό παιδί μόνο με το ζώο. 4)Μάθετε στο παιδί σας να μη φέρνει το πρόσωκό του κοντά στο ζώο. 5)Μην επιτρέπεται στο παιδί σας να πειράζει το ζώο τραβώντας του την ουρά ή παίρνοντας του το παιχνίδι ή το κόκαλο. 6)Εμβολιάστε γάτες και σκύλους κατά της λύσσας. 7)Βρείτε ποιοι γείτονες σας έχουν σκυλιά, ώστε το παιδί σας να γνωριστεί με το ζώο που θέλει ν' αποκτήσει.Μάθετε του πώς να 'χαιρετά' ένα σκύλο: ...

                                                 Ο τετράχρονος Β(Βασίλης) έβλεπε τηλεόραση, όσο η μητέρα του τακτοποιούσε το τραπέζι μετά το δείπνο. Έπειτα από λίγο, το αγόρι σηκώθηκε, πήρε μια πετσέτα και είπε: <<Μαμά, θα πλύνω εγώ τ πιάτα>>. Αιφνιδιασμένη από αυτή την απροσδόκητη συμπεριφορά, η μητέρα του τον ρώτησε: -'και εσύ που έμαθες να πλένεις πιάτα;' -<<Το είδα σ' ένα έργο στην τηλεόραση, μόνο που ήταν ο μπαμπάς αυτός που έπλυνε τα πιάτα.Αφού δεν έχουμε μπαμπά, σκέφτηκα να τα πλύνω εγώ>>. Για ένα μεγάλο αριθμό παιδιών προσχολικής ηλικίας, η ζωή δεν είναι ακριβώς αυτό που προβάλλουν οι τηλεοπτικές σειρές, αλλά απ' αυτά αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες ενός όλο και πιο πολύπλοκου κόσμου. Υπάρχουν οικογένειες που τα παιδιά είναι όλο και πιθανοτερο να ζουν μόνο με έναν από τους δυο γονείς. Παρ'όλα αυτά για τα περισσότερα παιδιά...

                                              Ήταν 17 Νοέμβρη, είχε ανοίξει η μαμά μου το ραδιόφωνο και σαν χθες θυμάμαι που φώναζαν <<ΨΩΜΙ,ΠΑΙΔΕΙΑ,ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ>>, <<ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ>>. Πάντα κάθε χρόνο τέτοια μέρα, όλα τα ραδιόφωνα συζητάνε για το Πολυτεχνείο. Μαμά, τη ρώτησα, γιατί φωνάζουν αυτά τα συνθήματα; Τι έγινε, μαμά, στο Πολυτεχνείο; Με πήρε αγκαλιά και μου διηγήθηκε όλη την ιστορία από την αρχή. Ένα δάκρυ κύλησε από τα μάτια της. 'Μα, γιατί κλαις μαμά;' 'Τόσο κακοί άνθρωποι ήταν;' Έχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε, μοιάζουν όλα τόσο μακρινά. Κι όμως, τη γιορτάζουμε κάθε χρόνο, σχολεία, γονείς, δάσκαλοι, παιδιά, συζητάμε για τη 17 Νοέμβρη. Ας θυμηθούμε λίγο, τι είχε συμβεί τότε. Μιλάω στο παιδί μου για το Πολυτεχνείο!       '' Πριν πολλά χρόνια, τρεις άνδρες, ο Μακαρέζος, ο Παπαδόπουλος και ο Πατακός, βρήκαν την ...

                                                Ένα θέμα που τίθεται πολύ συχνά από τους γονείς είναι το θέμα της τιμωρίας των παιδιών. Οι γονείς αναρωτιούνται αν πρέπει να τιμωρούν τα παιδιά τους και με ποιο τρόπο πρέπει να τα τιμωρούν.     Η ανάγκη των γονέων να επιβάλλουν τιμωρίες στα παιδιά τους συνδέεται από την αδυναμία τους να βάλουν όρια. Για παράδειγμα οι γονείς τιμωρούν: όταν τα παιδιά τους δεν υπακούν στα λόγια τους, όταν είναι άτακτα, όταν δεν συμμορφώνονται, όταν εκδηλώνουν επιθετικότητα, όταν δεν τακτοποιούν τα πράγματα τους κ.α.      Όσο αφορά το θέμα της ποινής είναι βοηθητικό να απαντηθούν από τους γονείς τα παρακάτω ερωτήματα: Μέσα στη μέρα πόσο συχνά απειλούν τα παιδιά τους με τιμωρία;πόσο συχνά τα τιμωρούν; Τις τιμωρίες που βάζουν τις έχουν σκεφτεί ή τις αποφασίζουν εκείνη τη στιγμή; Η τιμωρία που αποφασίζουν σ...

                                Όλοι οι γονείς επιθυμούν και ελπίζουν το παιδί τους να αρχίσει και να εξακολουθήσει να πηγαίνουν στο σχολείο με προθυμία και ευχαρίστηση. Όμως, η σχολική ζωή δεν δίνει μόνο χαρές αλλά προβάλλει απαιτήσεις, θέτει κανόνες, προκαλεί άγχη και εντάσεις στα παιδιά. Εκείνο που έχει σημασία για το κάθε παιδί είναι ο εντελώς προσωπικός τρόπος με τον οποίο το ίδιο αντιλαμβάνεται και βιώνει τις διάφορες καταστάσεις. Έτσι, όλοι οι γονείς έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με την απροθυμία ή και την άρνηση του παιδιού τους να πάει στο σχολείο. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα 'επεισόδια' αυτά είναι πρόσκαιρα και παροδικά. Η κατάσταση αρχίζει να μας ανησυχεί όταν: -Η άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο γίνεται επίμονη και προχωρεί πέρα από τις συνήθεις πρωινές διαμαρτυρίες. -Οι γονείς έχουν ήδη προσπαθήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα να το πείσουν να πάει στο σχολείο,χωρίς όμως αποτέλεσμα....

                                   Μιλώ με το παιδί όσο περισσότερο γίνεται και σε κάθε ευκαιρία. Μιλώ κάθε φορά που με πλησιάζει για να μιλήσει, κάθε φορά που έχει κάτι να με ρωτήσει ή κάτι θέλει να συζητήσει μαζί μου. Δημιουργώ ευκαιρίες για να μιλήσω με το παιδί . Του δείχνω μια φωτογραφία που είδα στην εφημερίδα ή του διηγούμαι κάτι που άκουσα στο ραδιόφωνο και το συζητώ μαζί του. Ζητώ τη γνώμη του για κάτι που ετοιμάζομαι να αγοράσω, για τα ρούχα του μωρού, για το χρώμα που θα βάψουμε το δωμάτιο. Ρωτώ συχνά 'γιατί'.  Λέω πως δεν κατάλαβα κάτι και παρακαλώ να μου το εξηγήσει αν το έχει καταλάβει καλύτερα. Του μιλώ για το βιβλίο που διάβασα και του ζητώ να μου μιλήσει για την Ιστορία που κάνουν στο σχολείο. Μιλώ για πράγματα που τον ενδιαφέρουν, όπως το μπάσκετ, η μουσική, και του ζητώ να μου εξηγήσει τι είναι αυτό που του αρέσει. Σχολιάζω κάτι που βλέπουμε μαζί στη τηλεόραση και ...

                                        Υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι με τους οποίους οι γονείς στηρίζουμε ή αντίθετα εμποδίζουμε, 'σαμποτάρουμε' την προσαρμογή του παιδιού μας στο σχολείο, χωρίς πολλές φορές να το καταλάβουμε. Με πολλούς τρόπους, 'περνάμε' εμείς οι ίδιοι στα παιδιά μας αρκετά μηνύματα για τη μικρή ή τη μεγάλη σημασία που έχει για μας τους γονείς, το σχολείο. Αυτά τα μηνύματα δε τα λέμε με λόγια, αλλά τα αφήνουμε να μας ξεφύγουν μέσα από συγκεκριμένες πράξεις ή συνήθειές μας. Ας σκεφτούμε μαζί, μερικά πολύ συνηθισμένα καθημερινά παραδείγματα από τη σχολική ζωή.   -Το παιδί που φτάνει το πρωί καθυστερημένο στη τάξη του, έρχεται αντιμέτωπο με μια σειρά από δυσάρεστες καταστάσεις, αρχίζοντας 'στραβά' τη μέρα του στο σχολείο. Δεν έχει χάσει μόνο την αρχή από κάτι χρήσιμο που γίνεται μέσα στη τάξη, έχει χάσει και την προσευχή στην αυλή, όπου είναι πιθανό να ανακοίνωσε κ...

                                                          Από τότε που γεννιέται ένα παιδί, οι γονείς του, τα μεγαλύτερα αδέρφια, οι παππούδες, οι γιαγιάδες, οι θείοι, όλοι χρησιμοποιούν συχνά την ίδια λέξη, για να αναφερθούν στις αλλαγές που παρατηρούν παρακολουθώντας το να μεγαλώνει. Λένε : 'Έμαθε να κρατάει το μπιμπερό, 'έμαθε να τρώει με το κουταλάκι'. Ρωτούν : ' Έμαθε να τρώει μόνο του;', 'έμαθε να ντύνεται;' Αγανακτούν : ' Μα πότε θα μάθει να μαζεύει τα παιχνίδια του;' Στεναχωριούντα ι: ' Δεν εννοεί να μάθει να παίζει με άλλα παιδιά'. Απορούν : ' πού έμαθε να λέει αυτά τα λόγια; ' Ανησυχούν : ' Δε θα μάθουν κανένα γράμμα στο νηπιαγωγείο; Τι θα πρωτομάθουν του χρόνου στη Πρώτη; Μιλώντας έτσι οι γονείς, η κοινωνία των ενηλίκων γενικότερα, περιγράφουν ότι το παιδί μπορεί τώρα να κάνει κάτι που δε μπορούσε νωρίτερα, προσδοκούν ...

      Πιστεύοντας ότι  κανείς δε τη βλέπει, η Μαρία πηγαίνει στο υπνοδωμάτιο του αδελφού της και ψάχνει να βρεί πού έχει αυτός κρύψει τα γλυκά που του έδωσαν στη χθεσινοβραδινή γιορτή. Μόλις βρίσκει το τελευταίο μπισκότο, μπαίνει στο δωμάτιο η μητέρα των παιδιών και παίρνει τη κατάσταση στα χέρια της. Αν ήσαστε η μητέρα της Μαρίας, ποιά από τις παρακάτω αντιδράσεις θα σας φαινόταν η πιο λογική; 1.Θα λέγατε στη Μ. να πάει στο δωμάτιο της και να μείνει εκεί όλη την ημέρα και θα της στερούσατε την αγαπημένη της κουβέρτα,με την οποία κοιμάται κάθε βράδυ. 2.Θα της λέγατε ήρεμα ότι αυτο που έκανε δεν ήταν σωστό και ότι δε θα πρέπει να το ξανακάνει στο μέλλον. 3.Θα της εξηγούσατε γιατί ο αδελφος της θα στεναχωρηθεί με τη πράξη της αυτή και θα της ζητούσατε ως τιμωρία να πάει στο δωμάτιο της για μια ώρα. 4.Θα το αγνοούσατε και θ αφήνατε τα παιδιά να επιλύσουν μόνα τους το πρόβλημα. Κάθε μία από αυτες τις τεσσερις εναλλακτικές αντιδράσεις αντιπροσωπεύει ένα από τ...

                                      Την πρώτη φορά που το παιδί σας θα αρχίσει να τσιρίζει και να κλωτσάει επειδή δεν έγινε το δικό του, ίσως νιώσετε θυμωμένοι και απογοητευμένοι, ενδέχεται ν' αναρωτηθείτε τι κάνατε λάθος ως γονείς. Μην ανησυχείτε, δεν είστε εσείς υπεύθυνοι γι' αυτή τη συμπεριφορά, ούτε τα ξεσπάσματα του θυμού είναι ενδείξεις σοβαρής διαταραχής της προσωπικότητας ή της συμπεριφοράς του παιδιού σας. Σχεδόν όλα τα παιδιά εκδηλώνουν παρόμοια επεισόδια ιδιαίτερα μεταξύ δύο και τριών ετών. Πώς, όμως, μπορείτε να ανταποκριθείτε σε μια τέτοια κατάσταση;            Όταν το παιδί σας έχει ένα ξέσπασμα θυμού, είναι σημαντικό να προσπαθήσετε να παραμείνετε ήρεμη. Αν θυμώσετε και φωνάξετε το παιδί, φυσιολογικά θα μιμηθεί τη συμπεριφορά σας.  Μερικές φορές, αρκεί απλά να συγκρατηθείτε ή να κάνετε ένα σχόλιο για να του τραβήξετε τη...

                                  Μήπως το επίκεντρο πλέον το έχεις εσύ και ο/η σύζυγός σου και όχι κάποιος τρίτος; Αναρωτήσου, τι ρόλο παίζουν τα πεθερικά σου; Πώς τα πας μαζί τους; Καλοί,χρυσοί και άγιοι, αλλά μήπως τους έχεις πάνω από το κεφάλι σου περισσότερο απ' ότι αντέχεις; Πώς μπορείς να πεις 'stop' σ' αυτή τη κατάσταση; Μήπως, ήρθε η ώρα να βάλεις κάποια όρια και στα πεθερικά σου; 1) Ξεκίνα από τον σύζυγό σου. Είναι αναγκαίο το ζευγάρι να βάζει από νωρίς και ξεκάθαρα τα όρια του. Σε περίπτωση που ο άντρας σου δεν είναι σύμμαχος σου, κάντε τον να νιώσει αυτοπεποίθηση. 2) Να είσαι ευθύς. Καλό είναι ν'αντιμετωπίζεις τους γονείς ή τα πεθερικά σας με ευθύτητα και σαφήνεια. Δείξτε τους το πως αισθάνεστε για τη συμπεριφορά τους που σας ενοχλεί. Μπορεί να αντιδράσουν με οργή και ίσως πληγωθούν. Έτσι,όμως,μπορεί να τους διαφωτίσετε και να σας ευχαριστήσουν που τους ενημερώσατε για κάτι  που ...

     Μεγάλωσα πια, πάω τουαλέτα!! Καθώς το παιδί σας πλησιάζει την ηλικία των δύο ετών, θα σας απασχολήσει το ζήτημα της αγωγής της τουαλέτας. Ενδεχομένως σκέφτεστε να στείλετε το παιδί σας σε κάποιο παιδικό σταθμό όπου προαπαιτείται να έχει ολοκληρωθεί η εκπαίδευση του στη τουαλέτα. Πολλά παιδιά είναι σε θέση να μάθουν να χρησιμοποιούν την τουαλέτα μόλις γίνουν δύο ετών(τα αγοράκια συνήθως αργούν κάπως  περισσότερο σε σχεση με τα κορίτσια),ωστόσο το παιδί σας πιθανώς να μπορεί και νωρίτερα. Πως όμως θα εξοικειωσετε το παιδί σας με την έννοια της χρήσης  του δοχείου; Το πρώτο βήμα στην εκπαίδευση είναι ν' αποκτήσει μια καρέκλα με γιογιό και να τη βαλετε στο μπάνιο. Μετά κάντε τα εξής: Για μερικές εβδομάδες, στην αρχή, αφήστε το να καθίσει στο δοχείο εντελώς ντυμένο, ενω εσείς του εξήγειρε τι είναι η τουαλέτα, πως και πότε τη χρησιμοποιούμε.  Απο τη στιγμή που θα καθίσει με τη θέληση του, αφήστε το να δοκιμάσει να βγάλει την πάνα. Δειξτε το...

                                              Αν έχετε περισσότερα παιδιά, τότε σχεδόν σίγουρα θα κληθείτε να αντιμετωπίσετε, το εν λόγω πρόβλημα. Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους νέους εντός της οικογένειας είναι φυσικός. Όλα τα παιδιά επιζητούν τη γονεϊκή στοργή και προσοχή.       Αυτός ο ανταγωνισμός, τείνει να γίνει πιο ενοχλητικός όταν η ηλικιακή διαφορά μεταξύ τους είναι από ενάμιση έως τρία έτη. Ωστόσο, ακόμη και όταν η διαφορά ηλικίας είναι μεγαλύτερη, το μεγαλύτερο παιδί χρειάζεται τη προσοχή του γονέα. Αν νιώσει ότι παραμερίζεται ή απορρίπτεται, ενδέχεται να κατηγορήσει το μικρότερο. Γενικά, όσο μεγαλύτερο είναι το παιδί, τόσο μικρότερη η ζήλια που θα αισθανθεί για το μικρότερο αδελφάκι του. Αυτό το αίσθημα της ζήλιας είναι εντονότερο στα παιδιά προσχολικής ηλικίας, όταν το αδελφάκι τους είναι βρέφος. Πώς, όμως, θα πρέπει να αντιδράσουν οι γονείς; ...