Τι έγινε, μαμά, στο Πολυτεχνείο;

                                    

         Ήταν 17 Νοέμβρη, είχε ανοίξει η μαμά μου το ραδιόφωνο και σαν χθες θυμάμαι που φώναζαν <<ΨΩΜΙ,ΠΑΙΔΕΙΑ,ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ>>, <<ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ>>. Πάντα κάθε χρόνο τέτοια μέρα, όλα τα ραδιόφωνα συζητάνε για το Πολυτεχνείο. Μαμά, τη ρώτησα, γιατί φωνάζουν αυτά τα συνθήματα; Τι έγινε, μαμά, στο Πολυτεχνείο; Με πήρε αγκαλιά και μου διηγήθηκε όλη την ιστορία από την αρχή. Ένα δάκρυ κύλησε από τα μάτια της. 'Μα, γιατί κλαις μαμά;' 'Τόσο κακοί άνθρωποι ήταν;' Έχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε, μοιάζουν όλα τόσο μακρινά. Κι όμως, τη γιορτάζουμε κάθε χρόνο, σχολεία, γονείς, δάσκαλοι, παιδιά, συζητάμε για τη 17 Νοέμβρη.

Ας θυμηθούμε λίγο, τι είχε συμβεί τότε. Μιλάω στο παιδί μου για το Πολυτεχνείο!

      '' Πριν πολλά χρόνια, τρεις άνδρες, ο Μακαρέζος, ο Παπαδόπουλος και ο Πατακός, βρήκαν την ευκαιρία στη χώρα μας και κατάργησαν τη δημοκρατία και επέβαλλαν στο λαό τη δικτατορία. Αυτοί οι τρεις κύριοι, είχαν την εξουσία στα χέρια τους και πάντα επέβαλλαν με τη βία. Δε μπορούσε κανένας να μιλήσει. Όμως, ο λαός δεν άντεχε αυτή τη τυραννία και ξεσηκώθηκε, βγήκε στους δρόμους και φωνάζανε ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ, ΖΗΤΩ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ! Έτσι, μαζεύτηκαν όλοι στο Πολυτεχνείο, που εκεί οι φοιτητές είχαν τις σχολές τους, στο κέντρο της Αθήνας και κάνανε μια μεγάλη συγκέντρωση. Στο Πολυτεχνείο αποφασίστηκε να γίνει κατάληψη. Δημιουργήθηκε ραδιοφωνικός σταθμός και οργανώθηκε περιφρούρηση για να μην πάθει τίποτα το κτίριο και οι εγκαταστάσεις. Ο ραδιοφωνικός σταθμός άρχισε να μεταδίδει: «Εδώ Πολυτεχνείο. Σας μιλάει ο ελεύθερος σταθμός των αγωνιζόμενων φοιτητών. Ελάτε όλοι στο Πολυτεχνείο».Χιλιάδες άνθρωποι άρχισαν να συγκεντρώνονται. Η δικτατορία τα έχασε. Σ’ ολόκληρο τον κόσμο μεταδίδονταν εικόνες από τη μεγάλη συγκέντρωση. Το σύνθημα που κυριάρχησε ήταν «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία». Το βράδυ, ξημερώματα της 17 Νοεμβρίου, οι δικτάτορες αποφάσισαν να στείλουν τα τανκς κατά των φοιτητών. Τα τανκς προχώρησαν στη Πύλη του Πολυτεχνείου και περίπου στις τρεις το πρωί γκρέμισαν την κεντρική πύλη και άρχισαν την επίθεση. Εκείνο το βράδυ, έτρεχε ο κόσμος να κρυφτεί, παιδιά, μαμάδες, γονείς, συλλήψεις, βασανιστήρια, ξυλοδαρμοί. Μετά από λίγες μέρες, τσακώθηκαν μεταξύ τους οι δικτάτορες και μετά από λίγους μήνες επανήλθε η Δημοκρατία. Όλοι την υποδέχτηκαν με χαρά και ευτυχία. ''

Δώστε στο παιδί σας να καταλάβει, ότι πρέπει να αγωνίζεσαι. Να προσπαθείς, να πιστεύεις και να λες 'θα τα καταφέρω'. Να ανέβεις ψηλά για να καταλάβεις ότι η μαγεία βρίσκεται στη διαδρομή για την επίτευξη των στόχων μας και όχι τόσο το να φτάσουμε εκεί.

Έτσι από τότε και κάθε χρόνο τέτοια μέρα, αξίζει να αφιερώνουμε λίγη ώρα σε μια εκδήλωσης τιμής για το Πολυτεχνείο. Γιατί, αξίζει να γνωρίζουμε όλοι, ότι η Δημοκρατία στη Χώρα μας, στην Ελλάδα μας, κατακτήθηκε με πολύ αγώνα, κόπο και θυσίες. Οφείλουμε να τιμούμε τη μέρα αυτή, και ας έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε.

Επιμέλεια: Άρτεμις Συροπούλου
ΤΕ Βρεφονηπιοκόμος