Ανταγωνισμός ανάμεσα στα αδέλφια

                                       
      Αν έχετε περισσότερα παιδιά, τότε σχεδόν σίγουρα θα κληθείτε να αντιμετωπίσετε, το εν λόγω πρόβλημα. Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους νέους εντός της οικογένειας είναι φυσικός. Όλα τα παιδιά επιζητούν τη γονεϊκή στοργή και προσοχή.
      Αυτός ο ανταγωνισμός, τείνει να γίνει πιο ενοχλητικός όταν η ηλικιακή διαφορά μεταξύ τους είναι από ενάμιση έως τρία έτη. Ωστόσο, ακόμη και όταν η διαφορά ηλικίας είναι μεγαλύτερη, το μεγαλύτερο παιδί χρειάζεται τη προσοχή του γονέα. Αν νιώσει ότι παραμερίζεται ή απορρίπτεται, ενδέχεται να κατηγορήσει το μικρότερο. Γενικά, όσο μεγαλύτερο είναι το παιδί, τόσο μικρότερη η ζήλια που θα αισθανθεί για το μικρότερο αδελφάκι του. Αυτό το αίσθημα της ζήλιας είναι εντονότερο στα παιδιά προσχολικής ηλικίας, όταν το αδελφάκι τους είναι βρέφος.

Πώς, όμως, θα πρέπει να αντιδράσουν οι γονείς;

1. Αν το μεγαλύτερο παιδί αρχίσει να μιμείται το βρέφος, μην το ειρωνευτείτε και μην το τιμωρήσετε. Μπορείτε να ενδώσετε για λίγο σε αυτό που επιθυμεί, επιτρέποντας του να πιει από το ποτήρι που θέλει, ή να σκαρφαλώσει στη κούνια ή στο πάρκο του μωρού, αλλά το πολύ μια ή δυο φορές, χωρίς να επιβραβεύετε αυτή τη συμπεριφορά με την αυξημένη σας προσοχή. Καταστήστε σαφές ότι δε πρέπει να φέρεται με αυτό τον τρόπο για να εκμαιεύσει την προσοχή, την αγάπη ή την στοργή σας.
2. Επαινέστε το όταν ενεργεί σαν 'μεγάλος' και δώστε του πολλές ευκαιρίες ώστε να λειτουργεί ως 'ο μεγάλος αδερφός'.
3. Είναι φυσικό για τους γονείς να συγκρίνουν τα παιδιά τους, αλλά δεν πρέπει να γίνεται μπροστά τους. Το κάθε παιδί είναι μοναδικό. Οι συγκρίσεις κάνουν το ένα παιδί να νιώθει κατώτερο του άλλου. Για παράδειγμα, 'η αδελφή σου είναι πάντα πολύ πιο τακτική από σένα', θα κάνει το παιδί να ενοχληθεί τόσο μαζί της όσο και μαζί σας, ενώ στη πράξη μάλλον θα το ενθαρρύνει να συνεχίσει να είναι ακατάστατο.
4. Όταν τα παιδιά σας, λογομαχούν, καλύτερα είναι να μην εμπλακείτε. Αν αφεθούν μόνα τους, το καλύτερο είναι να τα βρουν ειρηνικά. Αν αναμειχθείτε, μπορεί να αναγκαστείτε να λάβετε το μέρος κάποιου, κάνοντας το ένα παιδί να νιώσει θριαμβευτής και το άλλο προδομένο. Προσπαθήστε να είστε αμερόληπτοι και πείτε τους να λύσουν τις διαφορές τους μεταξύ τους.
5. Αντί να ρίξετε σε κάποιο την ευθύνη, εξηγήστε τους ότι και τα δύο ευθύνονται για τη δημιουργία του καβγά και πρέπει να βρουν τρόπο να το λήξουν. Κάτι τέτοιο, τα παρακινεί να εργαστούν στην επίλυση του προβλήματος, κάτι που συνιστά ένα κοινωνικό προσόν χρήσιμο για το μέλλον τους.

Επιμέλεια:Άρτεμις Συροπούλου
ΤΕ Βρεφονηπιοκόμος