Παίζω κουκλοθέατρο!

                                 

Καίτη: Γεια σας παιδιά! Που να σας τα λέω! Σήμερα πήγα για ψώνια στην πόλη μαζί με τη μαμά μου. Όμως,  εκεί που στεκόμουνα και χάζευα την καινούργια μου κουκλίτσα, άκουσα μια φωνή: <<Καίτη, πρόσεχε το φανάρι! Δεν είναι ώρα για παιχνίδι, κινδυνεύεις από τα αυτοκίνητα>>.
Γιώργος: Μήπως, μίλησε η μαμά σου;
Καίτη: Όχι, όχι! Τη ρώτησα για να βεβαιωθώ αν είπε κάτι, αλλά δε είχε πει.
Γιώργος:Τότε, ποιος μίλησε; Μήπως ήταν κανένα φάντασμα;
Καίτη: Μα τι λες, Γιώργο! Αφού δεν υπάρχουν φαντάσματα! Κοίταξα δεξιά, κοίταξα αριστερά, τίποτα. Μετά, άκουσα την ίδια φωνή να λέει: <<Κοίτα εδώ ψηλά, στο φανάρι!>> Ναι! Ήταν το κόκκινο ανθρωπάκι.
Γιώργος: Τι λες Καίτη; Άκουσες να μιλάει ο Σταμάτης; Είσαι πολύ τυχερή!
Καίτη: Ναι, έτσι τον λένε! Πως το ξέρεις, όμως;
Γιώργος: Το έχω ακούσει από τη μαμά. Κι από τη δασκάλα, πολλές φορές στο σχολείο. Πάω, να δω ποιος ήρθε. Νομίζω ότι χτύπησαν τη πόρτα.

                               (Εμφανίζεται ένα κόκκινο ανθρωπάκι)

Σταμάτης: Είμαι το κόκκινο ανθρωπάκι που τους πεζούς ειδοποιεί ότι το πράσινο φανάρι για τα αμάξια θα ανάψει. Οι οδηγοί θα ξεκινήσουν, στο δρόμο για να προχωρήσουν και εσύ θα πρέπει να σταθείς, με υπομονή να περιμένεις τον πράσινο, μικρό Γρηγόρη, τον δρόμο αν θέλεις να διαβείς.

Καίτη: Ω! Είσαι ο Σταμάτης! Σε έμαθα και είμαι σίγουρη ότι δε θα σε ξεχάσω. Είσαι πολύ σπουδαίος και πολύ ευγενικός. 

Γρηγόρης: Μα που είσαι αδερφέ μου; Έλα, η ΔΕΗ έφτιαξε τα φανάρια. Πρέπει να πάμε στη θέση μας.

Σταμάτης: Μη βιάζεσαι Γρηγόρη, να σε συστήσω πρώτα τα παιδιά, μιας και ήρθες μέχρι εδώ. Πες τους δυο λόγια για τη δουλειά σου. Είναι ευκαιρία τώρα.

Γρηγόρης: Το πράσινο που περπατά γρήγορα και δε σταματά, είμαι εγώ το ανθρωπάκι. Περνάτε, όταν με βλέπετε, προσεχτικά θα έλεγα, όλοι οι πεζοί τον δρόμο. Κι αν δείτε κάποιον άνθρωπο που δε μπορεί να σπεύσει, δώστε το χέρι σας και αυτός τον δρόμο, να περάσει.

Σταμάτης: Πολύ ωραία, πάμε γρήγορα για δουλειά. Οι άνθρωποι και τα αμάξια περιμένουν!

Γρηγόρης: Έλα, πάμε στη θέση μας, στο μεγάλο φανάρι. Τα παιδιά θα με περιμένουν, για να περάσουν απέναντι!

                              (Φεύγουν και εμφανίζεται ένας οδηγός)

Οδηγός: Όταν στη πόλη οδηγούμε, πάντα με προσοχή κοιτούμε. Όταν το πράσινο ανάψει, να ξεκινήσουμε με τάξη. Στο κόκκινο θα σταματήσω και τους πεζούς τότε θα αφήσω, απέναντι να περάσουνε, με ασφάλεια τον δρόμο.Υπάρχει, όμως, πρόβλημα σήμερα. Ο Σταμάτης και ο Γρηγόρης έφυγαν και δυσκολευόμαστε πολύ. Το μεγάλο φανάρι ψάχνει για να τους βρει! Ακόμη και ο τροχονόμος έχει ανησυχήσει.

Φανάρι: Γεια σας παιδιά! Γεια σου οδηγέ! Βρέθηκαν τα ανθρωπάκια. Πάμε στη θέση μας, να συνεχίσουμε κανονικά την κυκλοφορία. Αυτή η διακοπή ρεύματος και η επισκευή των φαναριών έφερε μεγάλη σύγχυση στους δρόμους.

Οδηγός; Αφού ήρθες μέχρι εδώ, εξήγησε στα παιδιά τι χρειάζονται αυτά τα τρία χρώματα που έχει πάνω σου;

Φανάρι: Όπως βλέπετε, έχω τρεις χρωματιστούς κύκλους, τον ένα κάτω από το άλλο. Όταν ανάψει το πράσινο, τα αυτοκίνητα πρέπει να φύγουν. Όταν ανάψει το πορτοκαλί θα ελαττώσουν την ταχύτητα και θα σταματήσουν, αφού αμέσως μετά θα φωτιστεί το κόκκινο.Τότε, μένουν ακίνητα, μέχρι να ανάψει ξανά, το πράσινο.

Οδηγός: Αυτό είναι πολύ σημαντικό και απαραίτητο να το ξέρουνε όλοι οι οδηγοί. Δε πρέπει να τρέχουμε με το πορτοκαλί, αλλά να σταματάμε σιγά σιγά. Αμέσως μετά θα ανάψει το κόκκινο.

Φανάρι: Ας φύγουμε τώρα, για να πάμε στη θέση μας! Ο τροχονόμος έχει κουραστεί να δίνει οδηγίες σε αυτοκίνητα και πεζούς, τόση ώρα.

                                                   (Φεύγουν)

Τροχονόμος: Γεια σου Καίτη, γεια σας παιδιά. Ήρθε επιτέλους η ώρα να ξεκουραστώ λιγάκι. Τα φανάρια λειτουργούν κανονικά, όμως μερικοί άνθρωποι, κάνουν ότι δε τα βλέπουν! Θα επιστρέψω σύντομα στους δρόμους. Πρέπει να ελέγχω την κυκλοφορία.

Καίτη: Τώρα κατάλαβα! Ο Σταμάτης πήγε στη θέση του!

Τροχονόμος: Ο Σταμάτης, ο Γρηγόρης και το φανάρι με τα τρία χρώματα δουλεύουν μια χαρά. Αν είμαστε και όλοι μας προσεκτικοί, δε θα υπάρχει πρόβλημα.

Καίτη: Κρίμα που δεν άκουσα τι έλεγαν! Σίγουρα θα είπαν πολύ χρήσιμα πράγματα.

Τροχονόμος: Δεν πειράζει, μην ανησυχείς. Θα σου τα εξηγήσουν τα παιδιά. Σίγουρα παρακολούθησαν όλοι τη συζήτηση. Ρώτησε τα και θα δεις ότι έχω δίκαιο. Γεια σου Καίτη και να προσέχεις πάντα, όταν βρίσκεσαι στο δρόμο.

                           (Η συζήτηση συνεχίζεται με τη συμμετοχή των παιδιών)

Επιμέλεια: Άρτεμις Συροπούλου

ΤΕ  Βρεφονηπιοκόμος