Παιδί και εκπαίδευση

Πόσο σημαντικό, άραγε,  είναι το κουκλοθέατρο για τη ζωή ενός παιδιού;     Όταν το παιδί καλείται να προσαρμοστεί σ' έναν κόσμο ενηλίκων φτιαγμένο στα δικά τους μέτρα, με τη διαδικασία προσαρμογής να είναι δύσκολη και απαιτητική, ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια της ζωής του, το κουκλοθέατρο ανοίγει μπροστά στα ματια του ένα κόσμο δοσμένο σε απόλυτη αναλογία με τη πραγματικότητα.     Το κουκλοθέατρο και συγκεκριμένα οι κούκλες γίνονται οι <<εξομολογητες>> των παιδιών, δίνουν τη δυνατότητα στο δάσκαλο ή γονέα-εμψυχωτη να διεισδύσει στον εσωτερικό κόσμο των παιδιών, να ακούσει τα προβλήματα τους, τις αγωνίες τους και γενικά τον τρόπο που βιώνουν τις καταστάσεις. Ο εμψυχωτής (δάσκαλος / γονέας) δεν περιορίζεται σε παραμύθια αλλά επεκτείνεται με διάφορους τρόπους σε γνωστικούς κύκλους. Παραθέτουμε ορισμένα θέματα με σύντομα παραδείγματα  : Ανάγνωση-Αριθμηση  Οι κούκλες μπορούν να διδάξουν πρώτη ανάγνωση χρησιμοποιώντας καρτέλες και αν...

                              Τι εννοούμε,όμως, όταν λέμε υλικά; Χαρτιά - χαρτόνια (κόλλα Α4, γκοφρέ, βελουτέ, ακουαρέλες κ.α.) Χρώματα (μαρκαδόρους,  ξυλομπογιες, παστέλ, κιμωλιες, υδροδιαλυτά κ.α.) Φυσικό υλικό  (πέτρες, χαλίκια, άμμο, βότσαλα, κλαδάκια, φύλλα κ.α για συνθέσεις,κολλάζ, τρισδιάστατες κατασκευές). Υλικά καθημερινής χρήσης (υφάσματα, κλωστές, νήματα, δαντέλες, κουμπιά, χάντρες, κ.α. Άχρηστα/ανακυκλώσιμα/υλικά (ρολά χαρτιού, άδεια μπουκάλια, συσκευασίες, σύρματα κ.α. Όλα αυτά τα υλικά διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ τους. Η κάθε κατηγορία έχει τις δικές τις ιδιότητες. Ας εξετάσουμε, λοιπόν, τη κάθε κατηγορία ξεχωριστά. 1.Χαρτόνια Στη λεγόμενη χαρτική ύλη δίνουν αρκετή έμφαση τόσο οι οικογένειες όσο και οι παιδικοί σταθμοί. Δεν αναρωτηθήκατε ποτέ πόσο ακόμα τα παιδιά να αντέξουν να ζωγραφίζουν και να ξανά ζωγραφίζουν σε μια απλή κόλλα Α4; Για σκεφτείτε λίγο,  κατά...

          ''Από 'δω και πέρα δε θα λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες                                                                        πολεμούν σαν Έλληνες''                                      Οι σχολικές γιορτές είναι μια καλή ευκαιρία να γνωρίσουν τα μικρά παιδιά την ιστορία μας, να έρθουν πιο κοντά στα γεγονότα που συνέβησαν το έπος του 1940. Όλοι γνωρίζουμε πως τα ίδια τα παιδιά γίνονται πρότυπα στους 'πρωταγωνιστές της μάχης', μέσα από τις σχολικές γιορτές και όχι μόνο, και προσπαθώντας να τους μιμηθούν σε Δόξα και ηρωισμό.        Ας θυμηθούμε λίγο, τι είχε συμβεί την νύχτα της 27-28ης Οκτωβρίου του 1940 στις 3 παρά 10, όπου ο ...

                                     Πολλοί γονείς ανησυχούν αν τα παιδιά τους τρώνε 'αρκετά'.Ακολουθούν οδηγίες που θα σας βοηθήσουν να διασφαλίσετε ότι το παιδί σας τρώει αρκετά,αλλά όχι υπερβολικά. Η παιδική μερίδα δεν είναι ίση με αυτή ενός ενηλίκου. Προσφέρετέ του μικρές μερίδες και δώστε του συμπλήρωμα μόνο αν το ζητήσει. Η συνηθισμένη παιδική μερίδα είναι ίση με το μισό της μερίδας ενός ενηλίκου. Παραδείγματα παιδικών μερίδων: 120-180ml γάλα ή χυμό 60 γραμμάρια(gr) μπιφτέκι ή κοτόπουλο Μία φρυγανιά Μισό φλιτζάνι δημητριακά 4 κουταλιές της σούπας(60gr) λαχανικά        2.Γενικά περιορίστε τα ενδιάμεσα γεύματα σ' ένα ή δύο την ημέρα. Μπορείτε να του δώσετε δύο υγιεινά σνακ την ημέρα, ένα το πρωί για δεκατιανό και ένα το απόγευμα. (φρούτα, γιαούρτι, φρυγανιές,κέικ ολικής αλέσεως, λίγο τυρί ή αγγουράκι). Περισσότερα από δύο κόβουν την όρεξη του για τα ...

Στην ηλικία των 3-5 ετών το ψέμα είναι πολύ συνηθισμένο. Τα παιδιά λένε ψέματα γαι πολλούς λόγους. Μερικές φορές επειδή φοβούνται την τιμωρία ,  άλλοτε επειδή τα παρασύρει η φαντασία τους και άλλοτε επειδή μιμούνται συμπεριφορές των ενηλίκων. Πριν τιμωρήσετε το παιδί σας επειδή δεν είπε την αλήθεια, βεβαιωθείτε ότι έχετε καταλάβει τα κίνητρα του.     Όταν ψεύδεται για ν' αποφύγει την τιμωρία,  ίσως έχει παραβεί κάποιον από τους κανόνες του σπιτιού. Για παράδειγμα, ίσως έσπασε κάτι που δεν έπρεπε να πάρει στα χέρια του. Ή φέρθηκε άσχημα και χτύπησε κάποιον απο τους φίλους του στο παιχνίδι. Σε  κάθε περίπτωση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτό που έκανε ήταν σοβαρότερο απο ενα ψέμα. Αν θέλετε να το κάνετε να ομολογήσει, εξηγήστε του ότι το ψέμα είναι χειρότερο. Φυλάξτε το θυμό σας και τη τιμωρία για τις περιπτώσεις που αποκρύπτει την αλήθεια και αντί να το καταδικασετε όταν υποψιάζεστε ότι έχει κάνει κάτι κακό, πείτε  του: "Αυτό έσπασε. Περίεργο,  π...

Τα παιδιά με ΔΕΠΥ δυσκολεύονται να ανταποκριθούν σε καταστάσεις στις οποίες τα περισσότεροι από τους συνομηλίκους τα καταφέρνουν πολύ εύκολα. Διαφέρουν από τα περισσότερα παιδιά του ίδιου αναπτυξιακού επιπέδου ως προς την ικανότητα: Να εστιάσουν τη προσοχή τους.  Να ελέγξουν τη κινητικότητα τους.  Να ελέγξουν τις παρορμήσεις τους.  Υπάρχουν τρεις κατηγορίες ΔΕΠ-Υ: Έλλειψη προσοχής Συχνά δε καταφέρνει να επικεντρωθεί σε λεπτομέρειες ή κάνει λάθη απροσεξίας.  Συχνά φαίνεται να μην ακούει όταν κάποιος του μιλάει.  Χάνει πράγματα που είναι απαραίτητα(μολύβια, βιβλία, οδηγίες για σχολικές εργασίες.       2. Υπερκινητικότητα   Συχνά κουνάει νευρικά τα χέρια και τα πόδια του ή στριφογυρίζει στη θέση του.  Συχνά μιλάει υπερβολικά.  Σκαρφαλώνει.  Δυσκολεύεται να παίξει ή να εμπλακεί σε ψυχαγωγικές δραστηριότητες ήσυχα.       3. Παρορμητικότητα .  Δυσκολεύεται να περιμένε...

Ο εκφοβισμός είναι ενα φαινόμενο που έχει προκαλέσει διεθνές ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια. Θα πρέπει όλοι μας να ευαισθητοποιηθούμε γι'αυτό το θέμα, για να προστατεύσουμε τα ίδια μας τα παιδιά.      Τι γνωρίζουμε όμως για τον εκφοβισμό, το λεγόμενο 'bullying' και τι μπορούμε να κάνουμε; Αρχικά, οι <<σπόροι>> του εκφοβισμού και της θυματοποίησης θεωρείται ότι φυτεύονται στο σπίτι. Ο γονείς είναι οι αποδέκτες των ευθυνών για τη συμπεριφορά των παιδιών τους,  γιατί είναι πιο κοντά στα παιδιά τους και έχουν κάποια εξουσία πάνω σ'αυτά. Διάφορες έρευνες έχουν συνδέσει τον εκφοβισμό με γενικά χαρακτηριστικά της οικογένειας, όπως: Η περιορισμένη συμμετοχή των γονιών στη ζωή των παιδιών.  Η έλλειψη ζεστασιάς.  Η ελλιπής οικογενειακή συνοχή.  Η μονογονεϊκότητα.  Η χρήση σωματικής τιμωρίας.  Θυμηθείτε ότι οι γονείς αποτελούν τα πρότυπα στα οποία βασίζονται τα παιδιά για τη συμπεριφορά τους. Συχνά, εμείς οι γονείς έχουμε τη τάσ...

                                  ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ Δυο παιδιά που παίζουν ένα παιχνίδι με τη μπάλα, μερικές φορές πέφτουν το ένα πάνω στο άλλο. Το ένα αντιδρά ζητώντας συγγνώμη και το άλλο σπρώχνει το συμπαίκτη του και του λέει : 'Σταμάτα πια'.      Και τα δυο παιδιά είναι υπεύθυνα γι' αυτό το συμβάν , όμως έχουν διαφορετική συμπεριφορά. Το πρώτο το παιδί το ερμηνεύει ως ατύχημα, ενώ το δεύτερο το εκλαμβάνει ως πρόκληση και αντιδρά με επιθετικότητα. Τι κάνουμε σ' αυτή τη περίπτωση ;     Ορισμένα παιδιά έχουν την τάση να υποθέτουν ότι οι πράξεις των άλλων παρακινουνται αποκλειστικά από την επιθετικότητα τους. Ετσι, δε μπορουν να ερμηνεύσουν με ακρίβεια τη συμπεριφορά των άλλων σ' αυτές τις συνθήκες.  Επομένως,  συμπεριφέρονται επιθετικά ως αντιδραση σε μια κατάσταση που πιθανώς να μην υπήρξε ποτέ. Πώς όμως μπορούμε να μειώσουμε την επιθετικό...