Μιλάμε για την επιθετικότητα

                                  ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ

Δυο παιδιά που παίζουν ένα παιχνίδι με τη μπάλα, μερικές φορές πέφτουν το ένα πάνω στο άλλο. Το ένα αντιδρά ζητώντας συγγνώμη και το άλλο σπρώχνει το συμπαίκτη του και του λέει : 'Σταμάτα πια'. 
    Και τα δυο παιδιά είναι υπεύθυνα γι' αυτό το συμβάν , όμως έχουν
διαφορετική συμπεριφορά. Το πρώτο το παιδί το ερμηνεύει ως ατύχημα, ενώ το δεύτερο το εκλαμβάνει ως πρόκληση και αντιδρά με επιθετικότητα.

Τι κάνουμε σ' αυτή τη περίπτωση ; 
   Ορισμένα παιδιά έχουν την τάση να υποθέτουν ότι οι πράξεις των άλλων παρακινουνται αποκλειστικά από την επιθετικότητα τους. Ετσι, δε μπορουν να ερμηνεύσουν με ακρίβεια τη συμπεριφορά των άλλων σ' αυτές τις συνθήκες.  Επομένως,  συμπεριφέρονται επιθετικά ως αντιδραση σε μια κατάσταση που πιθανώς να μην υπήρξε ποτέ.

Πώς όμως μπορούμε να μειώσουμε την επιθετικότητα και να ενισχύσουμε την ηθική συμπεριφορά;

1. Το ενθαρρύνουμε να συνεργάζεται με τους συνομηλίκους του σε κοινές δραστηριότητες. 
2. Δείχνουμε στο παιδί πως να επινοεί εναλλακτικές ερμηνείες για τη συμπεριφορά των άλλων. 
3. Βοηθάμε το παιδί να κατανοήσει τα συναισθήματα του. <<Βλέπω ότι είσαι πολύ θυμωμένος με τον φίλο σου που πήρε τη θέση σου στο παιχνίδι. Μη τον χτυπήσεις , αλλά πες του οτι θες μια ευκαιρία να παίξεις και εσύ>>.
4. Εκπαιδεύουμε το παιδί στον ηθικό συλλογισμό και τον αυτοέλεγχο. Για παράδειγμα είναι καλύτερο να πούμε :<< Αν πάρεις ολα τα μπισκότα , δε θα μείνει τίποτα για τους άλλους>>, παρά να πούμε <<τα καλά παιδιά δε τρώνε όλα τα μπισκότα >>.

Επιμέλεια:Άρτεμις Συροπούλου
ΤΕ Βρεφονηπιοκόμος