Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας(ΔΕΠΥ)

Τα παιδιά με ΔΕΠΥ δυσκολεύονται να ανταποκριθούν σε καταστάσεις στις οποίες τα περισσότεροι από τους συνομηλίκους τα καταφέρνουν πολύ εύκολα. Διαφέρουν από τα περισσότερα παιδιά του ίδιου αναπτυξιακού επιπέδου ως προς την ικανότητα:

• Να εστιάσουν τη προσοχή τους. 
• Να ελέγξουν τη κινητικότητα τους. 
• Να ελέγξουν τις παρορμήσεις τους. 

Υπάρχουν τρεις κατηγορίες ΔΕΠ-Υ:

1. Έλλειψη προσοχής

• Συχνά δε καταφέρνει να επικεντρωθεί σε λεπτομέρειες ή κάνει λάθη απροσεξίας. 
• Συχνά φαίνεται να μην ακούει όταν κάποιος του μιλάει. 
• Χάνει πράγματα που είναι απαραίτητα(μολύβια, βιβλία, οδηγίες για σχολικές εργασίες. 

     2. Υπερκινητικότητα 

• Συχνά κουνάει νευρικά τα χέρια και τα πόδια του ή στριφογυρίζει στη θέση του. 
• Συχνά μιλάει υπερβολικά. 
• Σκαρφαλώνει. 
• Δυσκολεύεται να παίξει ή να εμπλακεί σε ψυχαγωγικές δραστηριότητες ήσυχα. 

     3.Παρορμητικότητα. 

• Δυσκολεύεται να περιμένει τη σειρά του. 
• Συχνά διακόπτει τους άλλους(παρεμβαίνει σε συζητήσεις ή σε παιχνίδια).
• Δίνει βεβιασμένες απαντήσεις, πριν ακόμη ολοκληρωθεί η ερώτηση. 

Πώς όμως μπορώ να βοηθήσω ένα παιδί με ΔΕΠΥ; 

1. Παρατηρήστε και κρατήστε σημειώσεις. Κρατήστε σημειώσεις για τη συμπεριφορά του. 
2. Ακούστε το παιδί σας. Πώς αισθάνεται,τι λέει ή δε λέει για τη συμπεριφορά του και πως αυτό το κάνει να αισθάνεται.
3. Θέστε σαφή όρια και κανόνες (το παιδί έχει ανάγκη να γνωρίζει μέχρι που μπορεί να φτάσει και ποια θα είναι τα αποτελέσματα της συμπεριφοράς του).
4. Οι τιμωρίες πρέπει να διατυπώνονται σε ήρεμο τόνο, να είναι άμεσες και κατανοητές στο παιδί.
5. Πρέπει να είστε ακριβείς σε αυτό που ζητάτε από το παιδί. Ποτέ δεν δίνουμε πολύπλοκές οδηγίες. Στα μικρότερα παιδιά μια εντολή τη φορά.
6. Το ωράριο του ύπνου και της διατροφής πρέπει να είναι σταθερό.
7. Το δωμάτιο του παιδιού πρέπει να είναι οργανωμένο με συγκεκριμένες θέσεις για τα αντικείμενα.
8. Καλό είναι να εκτονώνεται το παιδί φυσικά (βόλτες, αθλητισμός, κ.ά.)

Επιμέλεια:Άρτεμις Συροπούλου
ΤΕ Βρεφονηπιοκόμος