Διατροφικές συνήθειες και συμπεριφορές

                                     
      Οι γονείς μπορούν να επηρεάσουν τη διατροφική συμπεριφορά των παιδιών τους και συχνά έχουν τη διάθεση να βελτιώσουν τις διατροφικές τους συνήθειες. Χρησιμοποιούν, όμως, πολλές φορές λανθασμένες πρακτικές, όπως αυστηρός περιορισμός, συχνή επιβράβευση, υπερβολική πίεση για κατανάλωση, που πολλές φορές οδηγούν σε αντίθετα αποτελέσματα. Αντίθετα, προσπαθήστε να εξοικειωθεί το παιδί με νέα τρόφιμα και να μιμηθεί εσάς. Ένα παιδί δύσκολα θα καταναλώσει ένα τρόφιμο που δεν έχει δει να καταναλώνουν οι γονείς του. Οι γονείς λειτουργούν ως πρότυπα και τα παιδιά μέσω της μίμησης υιοθετούν όχι μόνο τις συνήθειες των γονιών τους αλλά και τη διατροφική συμπεριφορά και στάση απέναντι στο φαγητό.

Οι συνήθειες που διαμορφώνονται κατά την παιδική ηλικία και ειδικά αυτές που σχετίζονται με τη διατροφή και τη σωματική δραστηριότητα, είναι συνήθειες που μπορούν να παραμείνουν και στην ενήλικη ζωή.

Όταν στο παιδί λέμε: << Φάε τις φακές σου και θα σου δώσω μετά γλυκό>>, το παιδί σκέφτεται ότι για να του δίνουν ένα δώρο -το γλυκό-, προκειμένου να καταναλώσει τις φακές, σημαίνει ότι αυτές δε του αρέσουν. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύεται η προτίμηση του για το 'φαγητό-δώρο' και μειώνεται για το 'φαγητό-στόχος' του γονέα, δηλαδή οι φακές.

Όταν η μίμηση και η έκθεση σε ένα τρόφιμο δεν αποτελέσουν αφορμή για τη δοκιμή ενός τροφίμου, τότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί και η επιβράβευση. Λεκτική επιβράβευση (π.χ ένα μπράβο) παρά υλική. Να αφορά την ποιότητα και όχι την ποσότητα της αλλαγής.<<Μπράβο που το δοκίμασες>> και όχι <<μπράβο που το έφαγες όλο>>.

Επίσης, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και ως επιβράβευση τη σωματική δραστηριότητα.(π.χ <<Αν φας τη σαλάτα σου, θα πάτε το Σάββατο με το μπαμπά για μπάλα>>).



Άρτεμις Συροπούλου
ΤΕ Βρεφονηπιοκόμος